'Zal het haar lukken?', dat is dé standaardvraag die je je stelt wanneer Lisbeth Gruwez een nieuw project aankondigt. Niet dat we twijfelen aan de kunde van een van de beste danseressen én de meest inventieve choreografen van Vlaanderen, maar Gruwez stelt zichzelf graag voor (bijna onmogelijke) uitdagingen. Maar we moeten het haar nageven, ze brengt die bijna altijd tot een goed einde. Dat doet ze ook met The Sea Within.

Lisbeth Gruwez laat haar vrouwen wiegen, wenen, wentelen, kruipen, krimpen, dralen, staren, lachen en, tot slot, tollen als Moeders Aarde.

Het choreografische vuur in Gruwez begon te knetteren na Quando l'uomo principale è una donna, een solo die haar leermeester Jan Fabre in 2004 voor haar schreef. Daarin moest Gruwez, van onmogelijke uitdagingen gesproken, gracieus over een met olijfolie overgoten scène bewegen. Met geluidskunstenaar Maarten Van Cauwenberghe, toen al haar artistieke partner in crime, richtte ze vervolgens Voetvolk op en scoorde ze onder meer met de solo It's going to get worse and worse and worse, my friend (2012).

Die solo speelde op een klein tapijtje, The Sea Within vindt plaats op een enorm, zachtroze tapijt. Geen eenzame Gruwez op de scène, maar een kolkende, tienkoppige vrouwengroep op de scène. Al is 'staan' niet de juiste woordkeuze. Het is beter om te spreken over wiegen, wenen, wentelen, fluisteren, flemen, kermen, kruipen, krimpen, dralen, staren, lachen en, tot slot, tollen als Moeders Aarde.

Gruwez - die voor het eerst niet zelf op de scène staat - laat uit de chaotisch bewegende lijven orde ontstaan, omhuld door het poëtische aquarellicht van Harry Cole en de discrete soundscape van Van Cauwenberghe, Elko Blijweert en Bjorn Eriksson.

Een kolkende choreografie waarin je soms het noorden kwijtraakt maar nooit echt verdwaalt. Gruwez toont op die manier de zee aan emoties die kolkt in elke vrouw. Het is een zee waarin ze soms kopje-onder gaat maar niet verzuipt.

The Sea Within laat zich beleven als een kolkende choreografie van ogenschijnlijk ongecoördineerde en onsamenhangende bewegingen waarin je soms het noorden kwijtraakt maar nooit echt verdwaalt. Het enige wat je hoeft te doen, is je laten meevoeren. De danseressen drukken hun vertwijfeling, hysterie, euforie en ellende uit. Zo werken ze toe naar een punt van absolute rust: draaiend als derwisjen belichamen ze uiteindelijk de serene stilte na elke emotionele storm. Elke vrouw is een kolkende zee, lees je in de bewegingen, en uit die zee ontstaat leven in zijn puurste, dansante vorm.

The Sea Within (Voetvolk) reist dit voorjaar onder meer naar Antwerpen, Charleroi, Hasselt, Brugge en Kortrijk. www.voetvolk.be