De dj's: Goe vur in den Otto begon als een grap, maar is intussen al vier jaar het bekendste hardrock- en metalsoundsystem van het land. Hun van de eerste tot de laatste noot meebrulbare sets brachten Johnny Jailbait (Jan Vermeerbergen) en Pete Da Bomber (Pieter-Jan Symons) al op zowat alle grote festivals én Studio Brussel, waar ze een tijdje een eigen show hadden.

De set: Graspop, 21 juni, 01.00-04.45 uur

De plaat die hen aanzette om zelf te gaan draaien

'Appetite for Destruction van Guns N' Roses, en dan vooral Welcome To The Jungle', zegt Pieter-Jan Symons. 'Die plaat vat onze filosofie goed samen: hard gaan met enkel klassiekers. Er bestaan meer dan genoeg rock-dj's die beter draaien dan wij of altijd met de laatste nieuwe tracks uitpakken, maar wij kiezen resoluut voor de hits.'

De plaat waarmee ze opwarmen in de backstage

Insert verbaasde blik van uw schrijver, want de mannen die overal waar ze komen de verkoop van luchtgitaren doen exploderen, houden het vlak vóór hun rockpandemonium liever stil. 'Onderweg leggen we al eens graag nieuwe metal op, zoals de laatste van de Zweedse band Ghost', vertelt Symons. '. Hiphop, dat gebeurt ook. Meestak oude gangsterrap à la NWA, Dr. Dre ofwel iets nieuwers als Run The Jewels, Death Grips en A$ap Rocky. Heb je trouwens A$aps nieuwe plaat Testing al gehoord? Die is echt mégagoed.'

De plaat waarmee ze graag openen

'Wij trappen onze sets traditioneel af met We Are The Road Crew van Motörhead. Ten eerste vat die song perfect samen wat wij zijn en waar we voor staan, en ten tweede is Lemmy onze persoonlijke grote held. En blijkbaar ook die van ons gemiddelde publiek: na een half minuutje zien we meestal al de eerste vuisten en duivelshoorns de lucht ingaan.

De plaat die ze bovenhalen als het publiek moeilijk mee te krijgen is

'Of je Livin' On A Prayer van Bon Jovi nu op een punk-, metal- of technofestival: dat marcheert. En direct erna Run To The Hills van Iron Maiden.' Wat de gemiddelde reactie van het publiek dan is op zo'n bombardement van lichtjes foute zware metalen? 'Af en toe laten de vrouwen hun borsten eens zien', antwoordt Symons zonder verpinken. 'Zoals bij Steel Panther, zeg je? Die hebben alles van ons afgekeken!'

De meezinger

'Iedere dj kampt met hetzelfde probleem', orakelt Symons. 'Hoe krijg je de mensen aan het dansen? Wij hebben het probleem intussen verlegd naar: hoe krijgen we hen aan het zingen? En geloof ons, Blitzkrieg Bop van The Ramones does the trick.

De schuurschijf

Symons is formeel: 'Wij doen het voor de vrouwen, net zoals alle andere dj's trouwens. Als de dames beginnen te dansen, is het geslaagd voor ons en volgen die mannen wel.' En die vrouwen, die laten zich naar de dansvloer lokken door Girls Girls Girls van Mötley Crüe en ZZ Tops Sharp Dressed Man, als we Goe vur in den otto mogen geloven.

De plaat die ze graag in hun set zouden verwerken, maar waarvan ze weten dat het niet kan

'Het overkomt ons soms dat een nummer niet aanslaat, terwijl we van tevoren dachten dat het een bom zou worden. Running Free van Iron Maiden is er zo eentje. Het komt uit hun debuutplaat, is slecht geproducet en klinkt alsof het is opgenomen in een houten doos, maar wat een nummer! Spijtig dat het publiek het niet lust.'

De plaat waarmee ze graag afsluiten

De boeken van Goe vur in den otto gaan elke keer weer dicht op Don't Stop Believin' van Journey. 'En telkens is dat weer een moment waarop de mensen elkaar eens goed vastpakken en nog één keer alle lucht uit hun longen zingen. Iedereen waant zich op Blankenberge Beach dan.' Blijft de vraag hoe groot de kloof tussen Blankenberge Beach en pakweg de metalheads van Dessel Centrum is. 'Is er niet. Telkens als we op Graspop staan, blijkt toch weer hoe de voorliefde voor foute bands ook bij hen ingebakken zit.'

De plaat waarmee ze 's nachts naar huis rijden

Insert alweer een verbaasde blik: Symons en Vermeerbergen koelen na hun kolkende sets af op de tonen van de Bee Gees. De verklaring is een technisch mankement. 'In het begin, toen wij nog een groot decor bijhadden, leenden wij voor elk optreden een busje van een vriend. In de cassettespeler van die camionette zat een cassette van de Bee Gees vast. En nu zetten we dat nog altijd op, al mag het ook een streepje postmetal zijn.'

De plaat waarmee ze de volgende ochtend doorkomen

Wanneer Pete Da Bomber weer Pieter-Jan wordt, mogen ook zijn oren bekomen van een nacht zware metalen. Jazz en laidback elektronica maken dan de dienst uit ten huize Symons. 'Wayne Shorter, Pharoah Sanders, Thelonious Monk...' somt hij op, 'of, als ik voor beats ga, dingen als Caribou, Recondite en Forest Swords.'